Açılış Sayfası Yap | Sık Kullanılanlara Ekle
Müziği dinleyebilmeniz için bir MIDI oynatıcısına ihtiyacınız var.
Quick Time Player için tıklayın.



MERHABA... BALCA'NIN SAYFASINA HOŞGELDİNİZ.





 

KUKLA


Tanrı, bir an için paçavradan bebek olduğumu unutup
can vererek beni ödüllendirse, aklımdan geçen
her şeyi dile getiremeyebilirdim ama en azından dile
getirdiklerimi ayrıntısıyla aklımdan geçirir ve düşünürdüm.

Eşyaların maddi yönlerine değil, anlamlarına değer verirdim.
Az uyur, çok rüya görür, gözümü yumduğum her dakikada,
60 saniye boyunca ışığı yitirdiğimi düşünürdüm.

İnsan aşktan vazgeçerse yaşlanır...
Başkaları durduğu zaman yürümeye devam ederdim.
Başkaları uyurken uyanık kalmaya gayret ederdim.
Başkaları konuşurken dinler,
çikolatalı dondurmanın tadından zevk almaya bakardım.

Eğer, Tanrı bana birazcık can verse, basit giyinir,
yüzümü güneşe çevirir, sadece vücudumu değil,
ruhumu da tüm çıplaklığıyla açardım.

Tanrım, eğer bir kalbim olsaydı nefretimi
buzun üzerine kazır ve güneşin göstermesini beklerdim.
Gökyüzündeki aya, yıldızlar boyunca
Van Gogh resimleri çizer,
Benedetti şiirleri okur ve serenatlar söylerdim.

Gözyaşlarımla gülleri sular, vücuduma batan
dikenlerinin acısını hissederek
dudak kırmızısı taç yapraklarından öpmek isterdim.

Tanrım bir yudumluk yaşamım olsaydı...
Gün geçmesin ki, karşılaştığım tüm insanlara
onları sevdiğimi söylemeyeyim.
Tüm kadın ve erkekleri,
en sevdiğim insanlar oldukları konusunda
birer birer ikna ederdim ve aşk içinde yaşardım.


Erkeklere, yaşlandıkları zaman aşkı bırakmalarının
ne kadar yanlış olduğunu anlatırdım. Çünkü;
insan aşkı bırakınca yaşlanır.

Çocuklara kanat verirdim. Ama uçmayı
kendi başlarına öğrenmelerine olanak sağlardım.

Yaşlılara ise ölümün yaşlanma ile değil
unutma ile geldiğini öğretirdim.

Ey insanlar! Sizlerden ne kadar da çok şey öğrenmişim.
Tüm insanların, mutluluğun
gerçekleri görmekte saklı olduğunu bilmeden,
dağların zirvesinde yaşamak istediğini öğrendim.

Yeni doğan küçük bir bebeğin, babasının parmağını sıkarken
aslında onu kendisine sonsuza dek
kelepçeyle mahkûm ettiğini öğrendim.

Sizlerden çok şey öğrendim.
Ama bu öğrendiklerim pek işe yaramayacak.
Çünkü hepsini bir çantaya kilitledim.
Mutsuz bir şekilde... Artık ölebilir miyim?"


Johnny Welch


Daha evvel Kolombiyalı yazar, "Gabriel Garcia Marquez'in
Mektubu" adlı yazının gerçek sahibinin Johnny Welch olduğunu
araştırarak bulmamı sağlayan Çetin KENT 'e teşekkür ederim.
Yazı hakkındaki gerçekleri, alttaki adreslerden inceleyebilirsiniz.

http://www.birnumara.com.tr/w/7.html

http://www.museumofhoaxes.com/marquez.html

 

 



Bir Önceki Sayfaya Gider Bu Bölümün İndex Sayfasına Gider Bir Sonraki Sayfaya Gider


Bu Sayfayı Sevdiklerinize Gönderin

Ana Sayfa Yenilik Kaydı Arama Defter S.S.S. İletişim
 
 
 
Sayfada kullanılan eserlerin yapımcıları
Orjinal Resim
Bilinmiyor
Resim Düzenleme ve Sayfa Tasarım
Balca
Midi Müzik
Bilinmiyor